بعدترها

هرگاه زنی در آغوشت بکشد

در گودی کمرت

دستهایی را خواهد یافت،

که من جاگذاشته ام...

بارها و بارها هم با وسواس زنانه،

پیراهنت را بشوید و اتو کند

بازهم عطر من

در تارو پودش خانه کرده ست

لبهات را که ببوسد

مزه ی گیلاس های درخت

حیاط مارا خواهد چشید...

که از لبهای من جا مانده

مرا از تاریخ بشریت

هم حذف کنی

از خاطر لحظات تو پاک نمی شوم

باور کن....!